ហេតុអ្វីបានជាអ្នកទេសចរណ៏គួរមាន សៀវភៅកំណត់ហេតុ?

ការសង្កេតដ៏សំខាន់មួយដែលខ្ញុំបានធ្វើអំពីការធ្វើដំណើរក្នុងសតវត្សរ៍ទី 21 នេះ គឺថាការមានសៀវភៅកំណត់ហេតុបានផ្ដល់សារៈសំខាន់បន្ថែមទៀតដើម្បីចងក្រងឯកសារ បទពិសោធន៍នៃការធ្វើដំណើររបស់យើងទៅកន្លែងនីមួយតាមរយៈការចង់ក្រងជារូបថតឬវីដេអូស្រដៀងទៅនឹងឧបករណ៍ផ្សេងទៀតដែរ។

ត្រូវចាំថារូបថតអាចត្រឹមតែផ្តិតយកសកម្មភាពឬ ទីកន្លែងដែលយើងបានទៅដល់តែប៉ុណ្ណោះ ចុះសួរថាយើងទៅដល់ទៅនោះដោយរបៀបណា ត្រូវចំណាយអស់ប៉ុន្មាន ត្រូវទាក់ទងនឹងអ្វីខ្លះទើបអាចទៅដល់ទៅនោះ? ពេលនេះប្រហែលជាអ្នកអាចឆ្លើយរួចព្រោះអ្នកទើបតែមកពីដំណើរកំសាន្តនោះត្រឹមតែ៣ខែមុនតែប៉ុណ្ណោះ ចុះអ្នកប្រាកដទេថាអ្នកនឹងនៅតែចាំរឿងលំអិតតែសំខាន់ទាំងនោះបន្ទាប់ពីមួយឆ្នាំក្រោយមក ឬ ២-3​ឆ្នាំក្រោយមក?  ខ្ញុំជឿថាអ្នកប្រាដកជាភ្លេចសូម្បីតែរូបថតមួយនោះ នរណាជាអ្នកថតអោយអ្នក ក៏អ្នកមិនអាចឆ្លើយបានដែរ។ នៅក្នុងអត្ថបទនេះខ្ញុំសូមផ្តល់នូវហេតុផល 3 អំពីមូលហេតុដែលអ្នកធ្វើដំណើរទាំងអស់គួររក្សាទុកកំណត់ហេតុធ្វើដំណើរ

1-   មនុស្សយើង មិនថានរណាទេ រឿងអាក្រក់មានការចង់ចាំយូរអង្វែងជាងរឿង សប្បាយៗ

ខ្ញុំគ្រាន់តែចង់បញ្ជាក់ថា ជាទូទៅមនុស្សយើងគឺពូកែភ្លេច។ រឿងរ៉ាវដែលកើតឡើងកន្លងកាន់តែយូរ

កាន់តែ​ត្រូវបានបំភ្លេចចោល ទោះបីអ្នកមានប្រព័ន្ធបណ្តាញច្រើនបែប ច្រើនសណ្ថាន ដូចជាហ្វេសបុក ឬ Instagram យ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏អ្នកនៅតែភ្លេចនូវរឿងរ៉ាវដូចជាទៅកន្លែងណាខ្លះ ចំណាយអស់ប៉ុន្មាន ធ្វើដំណើរដោយវិធីណា ឬ ទៅនីនោះនៅពេលណា ស្ទើតែទាំងស្រុង លើកលែងតែរូបថតដែលអ្នកបានរក្សាទុកតែប៉ុណ្ណោះ។

2- វាគឺជាអនុស្សាវរីយិ័ ដ័ល្អឥខ្ចោះនៅពេលដែលអ្នកយកវាមកអានឡើងវិញនៅពេលណាមួយ។

វាជារឿងរីករាយបំផុតដែលបានអង្គុយអានរឿងរ៉ាវដែលបានកត់ត្រាទុកដោយខ្លួនឯង។ ពេលខ្លះកំពុងអាន យើងអាចនឹងលើកសំនួរសួរខ្លួនឯងថា ហេតុអ្វីយើងអាចទៅធ្វើរឿងរ៉ាវដ័គួរអោយអស់សំណើចនោះកើត ឬខ្លួនពិតជាអស្ចារ្យណាស់ដែលអាចធ្វើនូវរឿងរ៉ាវទាំងនោះបាន។ អ្វីដែលសំខាន់មួយទៀតវាអាចជាបទពិសោធន៏ដំណើរកំសាន្តដែលអាចជួយអោយយើងទទួលបាននៅការរៀបចំដ៏ល្អសំរាប់ដំណើរកំសាន្តនៅពេលអនាគតបន្តទៀត។

3  ​​3-   ពីព្រោះវាបានបង្រៀនយើងអោយក្លាយជាមនុស្សរីកចម្រើន ឆ្លាតជាងមុន

នៅពេលដែលយើងសរសេរយើងកំពុងបង្ខំខ្លួនយើងឱ្យឆ្លុះបញ្ចាំងលើឈុតមួយកន្លែង ឬរឿងណាមួយ ដែលបានកំពុងកើតឡើងនៅជុំវិញខ្លួនយើង។

យើងបង្កើតការយល់ដឹងកាន់តែខ្លាំងអំពីបរិយាកាស ដែលយើងបានជួបប្រទះព្រោះការសរសេរទាមទារភាពស្ងប់ស្ងាត់ ហើយភាពស្ងប់ស្ងាត់នេះ ទាមទារជាចាំបាច់សម្រាប់ការប្រមូលផ្តុំអារម្មណ៏ដើម្បីបញ្ជាក់លម្អិតនូវអ្វីដែលយើងបានឃើញ ឮ និង ប៉ះ។

ការមានកំណត់ហេតុធ្វើដំណើរដែលជួយអោយយើងរីកចម្រើនជាមនុស្សម្នាក់ដែលចេះរិះរកវិធីដោះស្រាយបញ្ហា ហើយ វាក្លាយជាកម្មសិទ្ធ ឬស្នាដៃផ្ទាល់ខ្លួនរបស់យើង។ 

គ្មានវត្ថុអនុស្សាវរីយ៏ណាដែលល្អមានតម្លៃដូចជាសៀវភៅកំរងកំណត់ហេតុដែលពោរពេញទៅដោយ កំណប់ពេលវេលាសប្បាយៗទាំងនោះទេ។ ពេលយើងបើកមើលសៀវភៅកំណត់ហេតុចាស់ៗ របស់យើង ពេលខ្លះយើងអាចសើចដោយមនដឹងខ្លួនពេលដែលមើលដល់កន្លែងឆ្គួតៗឡប់ៗដែលយើងបានឆ្លង់កាត់ ហើយក៏ប្រហែលជាយំនៅពេលមើលដល់កន្លែងដែលរំភើបសប្បាយរីករាយ ដែលបានឆ្លងកាត់ ហើយរំលឹកពេលវេលានោះបានវិញទាំងអស់។

ធ្វើអ្វីដែលយើងអាចធ្វើបាន

ខណពេលដែលអ្នកផ្សេងមិនមានសំណាងមានពេលវេលា និងទីកន្លែង គ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីរក្សារទុក កំណត់ហេតុធ្វើដំណើរ, ខ្ញុំសូមធ្វើការអោយយោបល់យ៉ាងមុតមាំ អោយអ្នកចាប់ផ្តើមវាពីឥឡូវនេះទៅ សរសេរនូវកំណត់ហេតុធ្វើដំណើរផ្ទាល់ខ្លួនមួយ។
កែរប្រែ ការធ្វើដំណើរនាពេលអនាគតរបស់អ្នកដោយការសរសេរជាពាក្យពេជ្រ ជំនួសអោយឬបន្ថែមពីការការប្រើប្រាស់ឧបករណ៏អេឡិចត្រូនិច, ហើយខ្ញុំធានាថា ការខិតខំទាំងនោះនិងផ្តល់អោយយើងវិញនូវរង្វាន់ជាទីគាប់ចិត្ត។